Den som ler sist..

11 Jan 2011

Dei fleste har kanskje fått med seg at Førde vann cupfinalen 3-2 i helga. Føre heile 1400 tilskodarar måtte Nyborg sjå seg slått med 19-17 i femte sett, etter ein kamp langt under pari. Kampen vart også dekka av NRK Nett-TV, og heile deira sending, kyndig kommentert av Geir Opseth og Rune Fossum, kan de sjå her. I kjølvatnet av fadesen reflekterer eg.

Før eg skriv noko meir, vil eg berre la alle som les dette forstå at eg tykkjer Førde vann finalen fortent og fortente gullet på heimebane. Dei har åpenbart gjort ein god jobb i forkant, og fekk ut maks av laget på den store dagen, og all ære til dei for det. Dei har fleire sympatiske typar på laget som eg syns fortener gull. Berre slik at ingen trur eg meiner Førde vann ufortent.

Samtidig var det vel openbart for alle som såg på at me i Nyborg ikkje var på det nivået me har inne i laurdagens finale. Servetrykket var ikkje der, og det gjekk lenger mellom dei gode handlingane i blokk enn vanleg. Spelarane våre kom ikkje i flyten, og sleit når det skulle avgjerast. Heller ikkje servemottaket var på vanleg nivå. Som eit resultat fekk Førde lov til å spele periodevis meget godt, noko som til slutt gav dei ein etterlengta cupsiger føre heimepublikummet.

Dette bør Førde nyte mens dei kan.

I Nyborg likar me ikkje å tape. I Nyborg er ikkje sølv og hederlig innsats godt nok. I Nyborg er det berre siger og gull som er godt nok. Det seier seg derfor sjøl at samtlege spelarar er bitre og hevnlystne etter ein slik kamp. Eg er ein av dei. Eg var kvalm då eg såg Førde motta pokalen. Ikkje fordi det var Førde som mottok den, men fordi det ikkje var oss. Kjensla av å sjå spelarar med annan logo på drakta strekke armane i veret i triumf er den mest horrible kjensla eg veit. Me tapar ganske sjelden, derfor er denne kjensla ganske framand. I ein slik situasjon som på laurdag blir den ekstra, ekstra sterk. Og den gjer oss ekstremt revansjesugne.

Depping, for siste gong i år. Foto: Andreas Dahl-Isaksen, Firda.

Eg gratulerer Førde med sigeren, og seier at dei kan nyte kjensla no, men me skal sørge for å vinne kvar einaste seriekamp denne sesongen, og gå ubesigra gjennom sesongen. Forhåpentligvis vil seriegullet vere sikra når me møter Førde på heimebane, slik at dei kan sjå oss heve pokalen i veret, som eit synleg bevis på at me er det beste laget, iallfall over ein heil sesong.

Frå no av skal eg vere best alltid.

Det skal ikkje vere nokon tvil om at me er suverene. Etter eit slikt bittert finaletap er det ikkje lenger godt nok å vinne serien. Etter eit slikt finaletap er det naudsynt for meg at me knuser alle, i kvar kamp, og endar opp eit verdshav framfor dei andre på tabellen. Det er naudsynt for meg at kvar einaste ballveksling skal vere enda eit bevis på at me er så mykje betre enn alle dei andre laga i Norge. I kjølvatnet av å ha tapt ein kamp drit eg i mangfoldet i norsk volleyball, det einaste eg vil er å vere best og vinne alt suverent, heile tida. Eg meiner ikkje det at me nødvendigvis er så suverene og at me bør knuse alle alltid, men det er det einaste som er godt nok for meg akkurat no.

Revansjen startar mot Koll i Kringsjåhallen laurdag 15.januar klokka 15.00.

Volleyball 6 kommentarar